نسيم العشق
فريدة: لو كان قلبك محر’وق عشانه وبتحبه زي ما بتقول ليه تخليني اعمل فيه كدا ليه يا عاصم دا جزاتي اني وثقت فيك وحبيتك وافقت اتجوزك من ورا اهلي و اول اما جتلك بأبني قولتلي انا قولتلك نزليه قطعت الورقتين العـ’رفي اللى كانوا ما بينا و رمتنـ’ي انا وهو فى الشارع من غير اي رحمه
عاصم : كنتي عايزني اعمل ايه انا كنت لسه مهندس صغير فى مصنع ابوكي ابوكي مكنش هيوافق بيا وقتها يا فريدة
فريدة بعصبية مفرطة : يا ريته ما كان عرف اللى ما بينا يا ريته ما كان غصبـ’ني اتجوزك عشان متفضـ’حش فى وسط الناس يا ريتني ما ضعـ’فت قدام قلبي فى اليوم اللى سمحتلك فيه تقـ’رب مني دلوقتي بقيت مجبورة اعيش معاك وامثل على الناس كلها اني بحبك عشان كريم ابني كان فى الاول عشان ابويا و دلوقتي عشان ابني انا بكـ’رهك يا عاصم بكـ’رهك
لا حول ولا قوة الا بالله العلي العظيم ♥️
عاصم : طب اعمل ايه عشان تسامحيني يا فريدة قوليلي اعمل ايه وانا هعمل كل اللى انتي عايزاه
فريدة : رجعلي ابني رجعهولي رجعهولي وانا هسامحك والله انا بمـ’وت وهو بعيد عني
عاصم: طب اجيبه منين احنا سألنا فى سوهاج كلها وملوش اي أثر
فريدة: كانا فضلنا قاعدين فى سوهاج
عاصم : انا شغلي كلها هنا فى القاهرة يا فريدة واحنا لفينا سوهاج كلها وملوش اثر نعمل ايه اكتر من كدا
فريدة ببكاء: مش عارفه اعمل اي حاجه بس رجعلي ابني رجعهولي يا عاصم
كريم : ايه دا مالك يماما انتي بتعيطي ولا ايه
فريدة وهي بتمسح دموعها: مفيش يحبيبى انا كويسة
كريم : للاسف نقالوني للتدريس فى طب سوهاج
فريدة: سوهاج ليه كدا
كريم : محتاجين معيدين هناك فهضطر اني اروح
فريدة: تمام يحبيبى ربنا يوفقك
كريم : يلا انا هروح احضر شنطتي عشان مسافر بليل
عاصم : خد بالك من نفسك
كريم : متقلقش يا حاج يلا عن اذنكوا
فريدة حضنته بقوة وهي بتبكي بشدة : خد بالك من نفسك وابقى طمننا عليك
كريم : بتعيطي ليه طيب متخافيش يا ماما انا مش رايح احا’رب
فريدة: مش هستحمل انت كمان تبعد عني والله كفاية واحد
كريم بأستغراب : مين
عاصم وهو بيتكلم بسرعة: قصدها عليا يحبيبى عشان انا يسافر كتير بحكم الشغل وكدا وأمك بتفضل. لوحدها
كريم : كل اجازة هاجي باذن الله يلا عن اذنكوا عشان هسافر بالعربيه
